Sotte all'albere 'e Natale

L'aria se fa fredda, gelida e tagliente pe 'mieza 'a via, va 'e presse 'a gente se sente l'addore 'e Natale dinta sti feste 'e case illuminate arete 'e feneste sta arrivanne 'o mumente ca 'e famiglie so 'aunite attuorne 'a na tavola 'mbandite e comma tutte l'anne 'o presepe è rinate 'nzieme all'albere addubbate 'e criature scrivene chelle ca vonne essere regalate tutte se rinnova e niente pare ca se cagnate Sotte all'albere 'e Natale vulesse truvà l'ammore 'e parole pe chi sta zitte e soffre dinto 'o core nu piezze 'e speranze pe chi nun ne tene chiù e levà a faccia 'a croce 'a Giesù vulesse truvà 'o future pe criature 'e nu munne fatte senza paure e continuà 'a sperà ca stu Natale ca vene possa scarfà 'o sanghe dinte 'e vene ca na tavola 'mbandita 'a festa arriva inta tutte 'e case e ca stu suonne dinte e core ce trase Sotte all'albere 'e Natale vulesse truvà 'a vicchiaia serena dignitosa, senza fa pruvà nisciuna pena vulesse truvà l'onestà da gente no sule chi tene tante e chi nun tene niente e tanti surrise sincere, mane e mane tutte quante e no sule nu suonne 'e nu core sognante vulesse truvà 'o perdono, 'a carità, e a fratellanza e no sule sta speranza sotte all'albere 'e Natale vulesse truvà pure 'a te ca si vulate 'nciele lassaneme dinte 'e pecchè.