Lu Palermitano e chiddu di Milanu

Lu Palermitanu: cristianu da lu cori sanu. Terra da lu suli baciata. Da lu caluri dâ so genti, resti ‘nnamurata Lu Palermitanu ama tantu parrari, pari ‘na marionetta, a lu tiatru a ricitari Lu telefoninu, pi’ microfunu fu scanciatu! Li so fatti, lu piaciri dû vicinatu. Chiddu di Milanu: friddu e riservatu. comu lu tempu chi l’avi timpratu. Da lu picca parrari, cu la testa a travagghiari. Si pi strada capita dumanna, pi l’Estati a rimanna. Quannu da lu suli miracolatu, ’nu cristianu novu pari divintatu. Cu lu telefonino, ‘nu veru marzianu, nun parra... Ma bisbiglia chianu, chianu. Cu giacca e cravatta, l’ ‘nquadri da luntanu. Cumplimenti, cchiu ‘na strinciuta di manu. Palermu e Milanu? Passaporto Italianu. Ma pu restu, tantu, tantu luntanu.