La Casta
Oh quantu sciàlu, quanta cuntintizza
e quantu vucchi ca fannu scumazza,
cu a la pignata so, lu focu attizza,
cu fa la vuci grossa e cu minazza.
Si vidi di luntanu ché fintizza,
dda risatedda ca lu labbru strazza,
‘ntu mentri la so menti cuvatizza,
penza ‘a putruna cu li posa vrazza.
Chi ci ‘ntaressa siddu c’è strittizza
o pi virgogna genti ca s’ammazza
e vecchi ca riscèdunu ‘a munnizza?
Iddi sunnu la casta, e di chi razza!
“Custritti” a stari ‘nmenzu la ricchizza:
a l’atri? Basta ‘u pani cu ‘a sputazza!
©
Tutti i diritti riservati. L’opera è protetta dalla Legge 22 aprile 1941 n. 633 sul diritto d’autore: è vietata la riproduzione, anche parziale, senza il consenso dell’autore.
Commenti (1)
Accedi per lasciare un commento.Accedi
f
filiberto20 ottobre 2012
Gran bel sonetto puntuale e estremamente realistico sulla CASTA. Ottimo!